In de huid kruipen van een ander, daar krijgen Carlo Boszhard en Irene Moors nooit genoeg van. Vanaf nu doen ze dat in een nieuwe comedyserie: Zie Ze Vliegen. De Nederlandstalige comedy lijkt hiermee bezig aan een comeback.
DOOR: GABRIEL ALEXANDER DERIGA
VOOR: VERONICA MAGAZINE
Samen met zijn vriend Herald Adolfs liep Carlo Boszhard (42) een tijd geleden over een luchthaven. “Wat een leuke omgeving eigenlijk met al die verschillende mensen. Daar moeten we wat mee doen”, riep Carlo naar Herald, die tevens eindredacteur is van De TV Kantine en daar samen met Carlo het script voor schrijft. “Maar dat bestaat al”, was Heralds antwoord. Hij doelde op de Britse comedyserie Come Fly With Me. Niet lang daarna was de Nederlandse variant Zie Ze Vliegen geboren.
“Carlo en ik wilden na drie seizoenen De TV-kantine wat anders”, legt Irene Moors (44) uit. Carlo vult aan: “Al in het tweede seizoen wonnen we de Televizier-Ring, waardoor de druk op het derde jaar nog hoger werd. Dat gaat niet in je koude kleren zitten, dus wij wilden onszelf fris maken door iets nieuws te gaan doen.” Fans van De TV Kantine hoeven echter niet te vrezen, er komt ´gewoon´ een vierde seizoen aan.
Ik-spuug-je-in-je-bek-humor
Zie Ze Vliegen is een comedyserie die zich afspeelt op een vliegveld. Het draait om personages die daar werken of langskomen. Zij worden in de serie gevolgd alsof het een documentaire is. Het script is volledig overgenomen van Come Fly With Me, gemaakt door Little Britain-helden Matt Lucas en David Walliams die bekend staan om hun typische humor. De ´ik-spuug-je-in-je-bek-humor´ zoals Carlo dat noemt. “Het is vet, hard, racistisch en plagerig. Maar met Come Fly With Me hebben ze een mildere versie neergezet, zonder zichzelf te verliezen. Dat past ook beter bij RTL.”
Naast het script, zijn ook de typetjes in Zie Ze Vliegen gekopieerd van het Engelse origineel. Wel zijn sommige personages vernederlandst. Carlo: “Aan de accenten die wij aan sommige typetjes meegeven hangt een ander stereotype dan in Engeland. Hierdoor verandert het personage.”
Ook over de scènes is een Nederlands sausje gegooid. “In de Engelse versie zit een vrouw in een vliegtuig, waarvan haar hond is overleden door bevriezing nadat de verwarming is uitgevallen”, vertelt Irene. “Bij ons wordt die rol gespeeld door Loretta Schrijver (groot dierenvriend).” Behalve Carlo en Irene mogen Chantal Janzen en Gordon zich tot de vaste cast rekenen. Daarnaast maken diverse Bekende Nederlanders hun opwachting in gastrollen.
Onzekerheid
Waar Carlo en Irene in De TV Kantine in de huid kruipen van BN-ers, zetten ze in Zie Ze Vliegen onbekende karakters neer. Op het gebied van acteren moest er daarom een schepje bij. “Daar was ik wel onzeker over”, zegt Carlo. “Ik heb momenten gehad waarop ik dacht: ´Ik trek dit niet meer, ik schiet te kort´. Dan word ik onuitstaanbaar en geef ik alles en iedereen de schuld. Wat dat betreft ben ik niet zo´n leuke vent. Maar als daarna de pruik afgaat ben ik heel erg leuk, ha!”
Ook Irene was soms best onzeker. Misschien omdat ze geen echte - oorspronkelijke - actrice is? “Maar wanneer ben je een echte actrice?”, countert Carlo nog voordat Irene iets kan uitbrengen. “Als je daar een opleiding voor hebt gevolgd? Of omdat je de hoofdrol hebt gespeeld in twee succesvolle comedy´s? Ik vind Irene een echte actrice.”
Irene: “Maar het nadeel van het niet hebben gevolgd van een acteursopleiding, is dat je onzeker blijft of je het wel goed doet. Dat gaat er bij mij niet uit.”
Carlo: “Die onzekerheid heb ik niet. Ik kan zelf goed inschatten of iets goed genoeg is. Als je dat niet kan, dan moet je van de buis.”
Irene: “En bedankt, Carlo...”
Carlo: “Nee, nee, ik denk namelijk dat je niet helemaal eerlijk bent.”
Irene: “Ik ben heel eerlijk. Ik weet pas dat het goed is, als ik alles heb teruggezien op tv.”
Carlo: “Het is toch niet zo dat je naar een aflevering kijkt van De TV Kantine en denkt: ´Ik heb dat niet goed gedaan´?”
Irene: “Om eerlijk te zijn, als ik het terug zie vind ik het altijd beter dan hoe het tijdens de opnames aanvoelde. Dat bedoel ik eigenlijk. Ikzelf vind het lastig om het te beoordelen wanneer ik ermee bezig ben. Maar ik heb geleerd te vertrouwen op Herald en Carlo. Als zij zeggen dat het goed is, dan is dat zo. Anders moet het tot in den treure overnieuw.”
Om de onzekerheid enigzins te tackelen, hebben Carlo en Irene de afleveringen van Come Fly With Me meerdere malen gezien. Irene: “Het was voor mij een studie om de karakters te leren kennen en te begrijpen waarom ze doen wat ze doen”. Maar een goed voorbeeld maakt veel acteurs ook bang, weet Carlo. “Want die gasten spelen geweldig. Daar moeten wij wel bij in de buurt komen, want er zijn mensen die bij voorbaat al zeggen dat de Engelse versie beter is dan die van ons. Al maak je het 16.000 keer groter en leuker, je begint toch met 1-0 achter. Dat idee bracht mij tijdens het filmen af en toe aan het twijfelen. Hebben we wel de juiste beslissingen genomen?”
Comeback van de comedy
Het aantal Nederlandstalige comedyseries is flink geslonken het laatste decennium. Daarvoor kon je de televisie niet aanzetten of je stuitte op Het Zonnetje in Huis, Ha, die Pa!, Sam Sam, Kees en Co, Vrienden voor het Leven, Mijn dochter en ik, en ga zo maar even door. Nu in een half jaar tijd met Iedereen is Gek op Jack en Zie Ze Vliegen twee nieuwe series zijn gelanceerd, lijkt de Nederlandstalige comedy met een opmars bezig te zijn. “Televisie heeft met golfbewegingen te maken”, aldus Irene. “Een tijdlang werden veel realitysoaps gemaakt. Misschien is het nu weer tijd voor comedy”.
Irene ziet nog een oorzaak voor de opleving: “De crisis! Er is nu meer behoefte om te lachen. Het moet vrolijker. Zeker RTL probeert een blij weekend neer te zetten. Eerst even door het nieuws heen hakken en daarna wordt het leuk.” Terwijl Carlo nadenkt over een oorzaak, loopt Erland Galjaard (44) langs. Hij is programmadirecteur bij RTL. “Erland!”, roept Carlo. “Waarom zijn er de laatste jaren zo weinig Nederlandse comedy´s gemaakt?” Erland: “Het was te duur. Het Zonnetje in Huis en Kees en Co bijvoorbeeld waren aangekochte scripts uit het buitenland. Dat is erg prijzig. De TV Kantine is goedkoper omdat het volledig in eigen beheer gemaakt wordt.”
Als Carlo is uitgedacht zegt hij: “Een ander probleem, waardoor er weinig geslaagde comedyseries in Nederland zijn, is dat men bij de Publieke Omroep comedy´s maakt die niet bedoeld zijn om te lachen. Want als je iets maakt dat slechts bedoeld is om te lachen, dan is dat te simpel en dus meer iets voor de commerciëlen, zo denken ze. Maar het is juist andersom: Comedy maken is misschien wel het moeilijkste dat er is.”
<KADER 1> De cast: Carlo, Irene, Chantal en Gordon
In de splinternieuwe comedyserie Zie Ze Vliegen zullen naast Carlo en Irene veel BN´ers gastrollen spelen. Van Nina Brink en Esmee Denters tot Kim van Kooten. Chantal Janzen en Gordon behoren tot de vaste cast en zullen wekelijks te zien zijn. Irene Moors: “Als Chantal binnen komt lopen is het al leuk. Ze is zo grappig.” Carlo: “Ze was best nerveus, want ze moest toch negen rollen spelen. Maar ze deed het geweldig.” Ook Gordon, die vijf rollen op zich neemt, kon Carlo bekoren. “Hij heeft het fantastisch gedaan. Hij is een professional, dat wordt nog wel eens onderschat”. Irene: “Alleen had Gordon liever nog wat langer een vrouw willen spelen. We hebben hem een stewardessenpakje aan laten trekken om aan deze behoefte te voldoen.”
<KADER 2> Het geheim van een succesvolle comedy
Kiezen voor duidelijke stereotypes. Volgens Carlo en Irene is dát het geheime ingrediënt voor een geslaagde comedyserie. “Het probleem met Nederlandse comedy”, vertelt Carlo, “is dat men niet durft te kiezen voor al te sterke stereotypes. Omdat men dat niet sjiek vindt. Maar als men dat wel doet, wordt het gelijk een groot succes. Denk aan Mien Dobbelsteen en Flodder”.
Irene: “Ik houd van stereotypes. Zie Ze Vliegen zit er vol mee. Je hebt een piloot en je verwacht dat hij vreemdgaat. Dat gebeurd dan ook. En de steward is homoseksueel. En de incheckdame lacht je toe, maar is eigenlijk een bitch.” Carlo vult aan: “En de immigratieofficier is racistisch. Dat was in de Engelse versie trouwens een hele toestand. Maar in Nederland wordt zulke humor makkelijk ontvangen.” Irene: “Wij zijn minder gevoelig dan in Engeland.”
Andere artikelen
De titel komt dan hier, lang wel nie