In deze serie gaan we terug naar de studententijd van een beroemde ex-student van de HvA. Deze keer: Tygo Gernandt.
DOOR: GABRIEL ALEXANDER DERIGA
VOOR: HAVANA
Van kinds af aan speelde Tygo Gernandt in korte tv- en filmproducties en op toneel. In 1993 ging hij naar de Pabo. “Als acteur in Nederland heb je een onzeker leven.” Dus wilde hij een papiertje halen. “Mijn moeder heeft altijd met kinderen gewerkt, ik vond kinderen leuk, daarom koos ik voor de Pabo.” Na driekwart jaar liep het storm met opdrachten, Tygo speelde inmiddels in Fort Alpha, en besloot hij te stoppen met de Pabo. “Acteren is mijn roeping.”
En leraar worden was dat niet?
“We hadden een leuke directeur die wilde dat ik bleef, omdat hij mij een goede leraar vond. Maar ik gaf in het eerste jaar af en toe les op een basisschool en kwam erachter dat ik beter lesgaf dan een aantal vaste leraren op die school. Als ik later tussen dit soort mensen moet gaan lesgeven, dan zou ik heel boos worden. Lesgeven moet een roeping zijn, maar dat is het niet voor driekwart van de docenten. Die zien het als werk.”
Zij hebben hun roeping dus gemist?
“Ja. Kijk, mijn opa maakte na de oorlog boten voor rijke Amerikanen. Die man is timmerman in hart en nieren en kan een ronding schaven vanuit zijn hart. Ik kan wel de techniek leren hoe ik een ronding moet schaven, maar die wordt nooit zo als die van een man die het met zijn hart doet. En dat is met alle vakken zo. Negentig procent van de mensen oefent een beroep uit, waarbij ze zich niet lekker voelen.”
En dat was ook zo bij jouw docenten aan de Pabo?
“Een aantal was wel goed, zoals de man die Ontwikkelingspsychologie gaf. Anderen hingen er een beetje bij. Die lazen gewoon voor uit het studieboek en dat was het. Het klinkt een beetje lullig voor de mensen die er lesgeven, maar ik denk dat ze denken: ‘Ik ben net geen leraar geworden, want daar had ik geen zin in en nu wil ik makkelijk lesgeven.’ En op de Pabo is dat makkelijk, omdat je voor een klas staat met mensen die graag willen leren lesgeven.”
Maar jij zou een goede leraar zijn geweest?
“Ik kan heel goed grenzen aangeven, zelfs bij middelbare scholieren. Ik geef wel eens workshops voor 2000 kinderen en ik weet ze eenvoudig in de hand te houden. Het gaat erom dat je grenzen bepaalt en duidelijk aangeeft hoe ver ze kunnen gaan. Als je dat goed doet, kun je iedereen alles leren. Je hebt een probleem als die grens vervaagt.”
En dat heb je op de Pabo geleerd?
“Ik kon juist dingen waar ik op de Pabo wat had, zoals voor een groep mensen staan. Verder ben ik er veel gaan blowen. Ik kwam knetterstoned de klas binnen. De leraren hadden het niet eens door. Ik rookte vaak een dikke joint achter de school, zodat niemand het zag, nam daarna een kauwgompje en ging vervolgens naar de les. Ik vond het trouwens heerlijk om stoned te leren. Dat had ik al op de middelbare school. Het eerste half uur is effe lastig, maar daarna zit je in een soort tunnel en gaat het maar door. Dan was het half vier voor je het door had.”
Dus dat is je tip voor studenten?
“Mijn tip is: rook een hele dikke joint voor het studeren. Het eerste kwartier gaat het nog, daarna vliegen de letters over het blad. Maar blijf kijken en dán komt de tunnel. Ken je die plaatjes waarbij je scheel moet kijken, zodat je haaien en zo in 3-D ziet? Zo’n effect is het.”
Je zat vaker in de coffeeshop dan op school?
“Nou, blowen is wel het voornaamste wat ik me herinner uit die tijd. We gingen altijd naar De Kade, een shop op twee minuten lopen. Daar speelde ik ook op van die speelautomaten. Daardoor kwam ik wel eens te laat, of ik kwam helemaal niet, omdat ik dacht: “Fuck, ik kan niet naar de les, ik moet het spel afmaken.”
Was je al beroemd tijdens de Pabo?
“In dat jaar begon ik ook met Fort Alpha, waarmee ik het bekendst geworden ben. Er waren wel mensen die dat interessant vonden.”
Voornamelijk het andere geslacht, zeker.
“Het werkte wel in het voordeel, ja. Bij allebei de geslachten trouwens, homo’s vinden mij vaak ook nog wel leuk. Toen ik zestien was, werd ik voor het eerst bekend en dan wil je wel eens met een meisje naar bed alleen omdat ze je herkent. Maar als je dan wakker wordt, heb je een naar gevoel. Want zij is dan meestal al weg. Voor haar telt alleen het slapen met een BN’er, terwijl ik misschien wel dacht: ‘Wat een leuke meid.’ Neuken om bekend zijn, vind ik niet zo leuk. Daar ben ik mee opgehouden.”
Woonde je tijdens je studie nog thuis?
”Nee, ik woonde allang op mezelf. Ik wilde weg thuis, weg bij mijn moeder! Nee, ik had het heerlijk, maar ik wilde gewoon weg. Toen ik achttien was had ik al een heel mooi hoekhuis. In die tijd ging ik vier tot vijf avonden per week uit. Ik zat veel in de Mazzo en de Roxy. En toch was ik ’s ochtends weer op school. Ik was volgens mij wel een goede leerling.”
Met Fort Alpha werd je bekend, maar je hebt in meer series en films gespeeld, hebt daarin verschillende rollen gehad. Op welke ben je het trotst?
“Op mijn rol in de film Van God Los. Daarvoor ging ik extreem ver weg van mijzelf. Ik zat op het randje van alles wat je mag spelen. Het is een gevaarlijk soort van acteren en heel moeilijk. Als ik iets verder was gegaan, verloor het zijn geloofwaardigheid.”
Je won er de Gouden Kalf mee.
“Je kunt beter genomineerd worden, dan winnen. Het is een hele eer, maar nu denkt men: ‘hij heeft gewonnen, dus zijn dagprijs is omhoog gegaan, hij heeft het druk en wil zeker wel naar Amerika.’ Dan krijg je het dus rustiger.”
Tóch leuk dat je die onderscheiding hebt…
“Zeker, ik koester hem. Af en toe pak ik hem op en sta ik met mijn handen omhoog voor de spiegel.”
Tygo Gernandt
Geboren: 7 april 1974
Geboorteplaats: Amsterdam
Hij speelde o.a. in de volgende producties:
Tv-series:
Goeden Tijden, Slechte Tijden
Oppassen
12 Steden, 13 Ongelukken
Fort Alpha
De Garage
Combat
Tv-programma:
Read my Lips (mede-ontwikkeld)
Toneel:
De Getemde Feeks
Films:
Naar de Klote
Van God Los
De Dominee
Joy Ride
Andere artikelen
De titel komt dan hier, lang wel nie