Des'Ray: "Na een groot optreden lig ik dagen te janken"

Als de energieke zangeres van dancegroep 2 Brothers on the 4th Floor reisde Des´Ray in de jaren ´90 de hele wereld over. Samen met rapper D-Rock scoorde ze dikke vette hits in binnen- en buitenland. De nummers Dreams en Come take my Hand kan iedereen nog steeds meeneuriën. En toch heeft ze nog een droom. „Ik wil graag een solocarrière. Dat wil ik al heel lang, maar dat is nooit van de grond gekomen. En daar baal ik van. Want ik heb zoveel muzikaliteit in me. Ik wil graag meer van mezelf laten zien dan dance. Ik wil volwassener muziek uitbrengen.” 

DOOR: GABRIEL ALEXANDER DERIGA
VOOR: VERONICA MAGAZINE

Aan wat moeten we dan denken? „Aan een combinatie van Adele en Anouk. Ik houd van mooie verhalen vertellen, maar ik houd ook van power. Ik ben geen rocker zoals Anouk, maar heb wel veel energie en dat moet er een keer uit.”

Des´Ray vindt de tijd rijp om solo door te breken. „Ik heb hoop gekregen door The Voice of Holland. Dit programma heeft het niveau van een tv-talentenshow omhoog getild en daardoor durf ik me te laten zien. Ik hoef me niet te schamen om mee te doen. Al blijft deelnemen eng, want ik heb een hele carrière achter de rug. Maar die is te vroeg gestopt voor mij.” En dat zorgde voor de nodige frustraties. „Ik heb vaak op het punt gestaan om ermee te kappen. Ik zag anderen brengen wat ikzelf zou willen brengen. Maar je moet het zelf creëren en daarom ben ik hier bij The Winner Is.” Wanneer eenmaal opnieuw doorgebroken, wacht nog een nobel doel. „Het liefst wil ik met mijn stem iets betekenen voor de wereld en de mensheid. Voor SCA en Oxfam Novib heb ik een lied gemaakt en een mooi project gedaan. Dat soort dingen wil ik doen.”

Sinds 2 Brothers on the 4th Floor in 2001 stopte, heeft Des´Ray niet stil gezeten. Ze zette shows op poten die ze zelf produceerde, zoals Killer Queen (met onder andere Laura Vlasblom) en Diva´s of Dance (met Anita Doth van 2 Unlimited en Linda Estelle van T-Spoon). Vanaf 2006 treedt ze weer op als 2 Brothers on the 4th Floor. „En dat is leuk om te doen. Voor de mensen in de zaal is het een feest der herkenning. Ze kennen allemaal onze teksten nog. Nu pas realiseer ik me wat voor impact we in de jaren ´90 gehad hebben.” Hoe was die tijd? „Het gaf mijn zelfvertrouwen een enorme boost. Maar het was ook keihard werken. Ik heb geen tijd gehad om stil te staan bij wat we allemaal teweeg brachten. En daardoor propte ik mijn emoties weg. Ik kwam wel eens terug van een groot optreden, waarna ik dagenlang alleen maar aan het janken was. De emoties moesten er gewoon uit.” Deze periode heeft haar een wijze les geleerd. „Geniet! Ga niet voorbij aan alle mooie dingen die je meemaakt, want voor je het weet is het weg.”